Uitvaartverzekering

In de vroege oudheid was het niet bepaald nodig om een uitvaartverzekering af te sluiten. Je uitvaart was al lang van te voren perfect tot in de puntjes geregeld. In die tijd was er een grote diversiteit in de manier om iemand naar zijn laatste rustplaats te brengen. De manier waarop werd bepaald door de plaats op de wereldbol waar je je bevond, en dan nog sterk afhankelijk van de godsdienstige overtuiging van de stam waar je bij hoorde. Ook de gesteldheid van de bodem van de streek waar je je bevond bepaalde in grote mate je uitvaart. Zelfs de status die je opgebouwd had in je leven had hierop een grote invloed en bepaalde de pracht en praal van je uitvaart. Was je geliefd of gevreesd door veel van je stamgenoten dan kon je rekenen op een prachtige en goed verzorgde uitvaart.

Laten we de mogelijkheden uit het verleden eens per streek doorlopen. Als we beginnen in het huidige Europa, dan vinden we al een grote verscheidenheid in uitvaarten. Nemen we als voorbeeld de Noormannen en de Vikingers in het noorden. Levend op een nogal rotsachtige bodem, en levend altijd vlak bij de zee, was het water het meest voor de hand liggende medium om je laatste reis te laten maken. Er werd voor de overleden krijger een groot vlot gebouwd van stammen, en hierop een grote brandstapel. Hierop werd de krijger geplaatst. Het vlot werd te water gelaten en overgegeven aan de zeestromingen. Was het vlot ver genoeg weggedreven, werd de brandstapel door middel van brandende pijlen in brand geschoten. Een heel waardig afscheid, om iemand zo brandend aan de horizon te zien verdwijnen naar een volgend leven, of naar Walhalla, de toenmalige hemel. Zeker een mooi afscheid waar men geen uitvaartverzekering voor nodig had.

Het verbranden van een overledene is een methode van uitvaart, die over de hele wereld is toegepast, en nog wordt gehanteerd, zij het onder de naam crematie. Vroeger had verbranding natuurlijk een ander groot voordeel. Door het op deze manier van afscheid nemen van overledenen werd tevens gezorgd dat alle aanwezige ziektekiemen in het lichaam werden vernietigd en geen gevaar voor besmetting zou kunnen ontstaan. Maar verbranding was vroeger vooral een manier om de ziel de kans te geven het lichaam te verlaten en met de vlammen en de rook omhoog te stijgen naar de hemel. In het huidige India, ging men nog een stapje verder. Als bij sommige stammen een hoogwaardigheidsbekleder stierf, dan werd zijn lichaam verbrand, maar met hem ook zijn vrouwen, en wel levend. Het waren zijn vrouwen, en niemand had er na zijn dood nog recht op, en werden dan maar mee verbrand.

De uitvaart, die u met een uitvaartverzekering regelt, kan ook nu nog steeds naar uw eigen wensen plaatsvinden. In onze regionen is een uitvaart meestel een droevige gebeurtenis, met weinig tot geen kleur. Echter is een uitvaart in het caribisch gebied een heel vrolijke, uitgelaten happening. De kist is niet altijd bruin van kleur, er is vrolijke muziek die de stoet begeleid naar de begraafplaats en de stoet wordt voorafgegaan door een bandje en een dansende voorganger, die is uitgedost in een keurrijk pak met allerlei versierselen. Een uitvaart in deze landen is dus een vrolijke gebeurtenis, omdat de overledene naar een beter oord gaat dan deze aarde voor hem was. En gaat het iemand beter, moet je niet treuren, maar volop feest vieren.